Şereflikoçhisar Yenigün Gazetesi

At Kılından Tuzakla Kuş Avlamak!

İklim değişikliğini bizzat yaşayarak şahit oluyoruz. Çocukluk yıllarımızda kış aylarında kar yağışı şimdiki ile kıyas edilemeyecek kadar çok oluyordu. Ayrıca yağan kar da uzun süreli erimiyor, bazen kar üstüne kar yağıyordu. Çocuk dünyası o kadar zengindir ki her şartta, zor şartta kendisi için oyun bulur. Hatta hayalinde oyun oynar, yine oyunsuz kalmazdı. Oysa kar çocuklar […]

08 Şubat 2017 - 16:02 'de eklendi ve 1736 kez görüntülendi.
At Kılından Tuzakla Kuş Avlamak!

İklim değişikliğini bizzat yaşayarak şahit oluyoruz. Çocukluk yıllarımızda kış aylarında kar yağışı şimdiki ile kıyas edilemeyecek kadar çok oluyordu. Ayrıca yağan kar da uzun süreli erimiyor, bazen kar üstüne kar yağıyordu. Çocuk dünyası o kadar zengindir ki her şartta, zor şartta kendisi için oyun bulur. Hatta hayalinde oyun oynar, yine oyunsuz kalmazdı. Oysa kar çocuklar için oyun demekti. Geçen hafta söylediğim için kar oyunun ve eğlencelerinden tuzak kurarak avlanmayı yazacağım. Kar yağdığında gözler pencerelerde olurdu. Soğuk olduğu için dışarı çıkmak için izin koparmakta zorlandığımız zamanlarda camdan kuşların zurba halinde yiyecek bulmak için savrulmalarını takip ederdik. Mahallenin çocukları için bu mevsimde kuş avlamak hem bir heyecan ve hem de ziyafet demekti. Kuş avlarken en çok rağbet gören tuzak kurma şekli ise at kılından hazırlanan tuzaklardı. Özellikle atı olan ya da atı olanlardan atların kuyruk kıllarından bir tutam kesip alınan kıllardan tuzak yapılırdı. Tuzak kurmak için şeçilen yer daha çok hayvanların gübrelerinin atıldığı könlüklerdi. Tuzağın yapılışı şu şekilde olurdu. Tuzak kurmak için gerekli malzeme, at kuyruk kıllarlı, birer metre uzunluğunda üç dört parça orta kalınlıkta ip. İpi yere çakmak için büyük çivi ya da tahta- demir kazık. Atlardan alınan kuyruk kılları eğer gübre ve kıla yapışan şerler varsa temizlenir kement şeklinde yapıldığında çok iyi kayması sağlanırdı. Atın kuyruk kılarlık Kement şekline getirilerek bir ucu iplere uygun alalıklarla bağlanır. İpin iki ucu taze gübre dökülen könlüklere ( Hayvan gübrelerinin biriktirildiği yer ) çivilerle sabitlenir. Tuzakların sabitlendiği iplerin rengi beyaz veya parlak renkli ise dikkat çekmesin diye gübre ile kamufle edilir. Gerekirse tuzağın etrafına ek olarak yem bırakılır. Artık beklemeye sıra gelir. Könlüğe yani tuzağa daha çok güvercin, sığırcık ve serçe gelir. Kuşlar yemleri yerken ya da könü ( hayvan gübresini )deşelerken at kılından yapılmış kemente ayakları takılır ve yapacağı hareketle kement ayağına sım sıkı oturur. Aynı anda onlarca kuştan ayağına kement takılanlar olur. Kemente takılan kuş çırpınınca oluşan kargaşada birkaç kuş daha bu tuzağa düşer. Ve hayvanlar çırpınmaya başlar. Hayvanların çırpınmalarını gören çocuk yüreklerde büyük bir sevinç ve heyecan. Tuzaklara koşuşturmalarını görmek kuş avlamaktan daha heyecanlıdır. Tuzağa düşmüş kuşların çırpınışları, avucunuzun içine aldığınızdaki yürek atışları taş kalpleri eritecek kadar etkileyicidir. O ana kadar heyecan ve oyun olan o ortam o andan itibaren vicdan ve vicdansızlıktır. Bir türlü avcı olamamış biri olarak o heyecanı yaşadım; ama tuzağa düşmüş minicik kuşların yürek atışı kor olup elimi yaktı, vicdansız avcı hatta avcı olamadım. O günlerde de her çocuk at kuyruğu kıllarını bulamaz, peki onlar ne yapardı, diyenleriniz vardır. Eğer at kuyruğu kılı bulamıyorsa kuş tuzağını şu şekilde yaparlardı. Kar üzerine hayvan gübresi döker ya da buğday, arpa ve ekmek kırıntıları serper. çember şeklinde halbur (Kalbur ) ya da çineğer (Büyük gözlü elek ) yemliğin uygun yerine 60 derecelik bir açı ile kaldırılır ve bir sopa ile sabitlenir. Sopanın yere gelen ucuna ip bağlanır ve tuzağı görecek bir yere kadar ip uzatılır. Yem bulmak için gelen kuşlar bir süre tereddütlü bekleyişten sonra yemleri yemeye başlar. Başka kuşlar da konar, yeterince kuş tuzak alanına gelince ip çekilince kalbur yere kapanır ve kuşlar kalburun içinde kalır. Bu tuzaktaki zorluklardan biri de yakalanan kuşların kalburun altından alınmasıdır. Elinizi uzattığınız zaman diğer kuşlar kaçabilir hatta tüm kuşların kaçma ihtimali vardır. Bunca uğraştan sonra bir de kuş kaçarsa üzüntü ve hırs birlikte çocuk ruhunu yer bitirir. Hangi türü olursa olsun yine de avcılık hoş bir şey değil…

Comments

comments

Etiketler :
SON DAKİKA
İLGİLİ HABERLER