Şereflikoçhisar Yenigün Gazetesi

Şereflikoçhisarlı üreticiler tembel değil.

Şereflikoçhisarlı üreticiler tembel değil. Üreticilerimiz yeniliğe kapalı değil. Üreticilerimiz hatta ciddi arayışlar içerisinde. Öncülük ettikleri, yatırım yaptıkları alanlar da olmuş, çoğunlukla da hüsranla neticelenen denemeleri hatta çevre üreticilerin ümitlerini kırmıştır. Üretmek belki işin en kolayı. Eğer ürettiğiniz, aylarca üzerinde titrediğiniz ürün bin bir zahmetten sonra elinizde kalıyorsa ve hatta çürüyorsa işte düşünülmesi gereken olay budur. […]

28 Ağustos 2018 - 19:03 'de eklendi ve 403 kez görüntülendi.
Şereflikoçhisarlı üreticiler tembel değil.

Şereflikoçhisarlı üreticiler tembel değil.

Üreticilerimiz yeniliğe kapalı değil. Üreticilerimiz hatta ciddi arayışlar içerisinde. Öncülük ettikleri, yatırım yaptıkları alanlar da olmuş, çoğunlukla da hüsranla neticelenen denemeleri hatta çevre üreticilerin ümitlerini kırmıştır. Üretmek belki işin en kolayı. Eğer ürettiğiniz, aylarca üzerinde titrediğiniz ürün bin bir zahmetten sonra elinizde kalıyorsa ve hatta çürüyorsa işte düşünülmesi gereken olay budur. Yıllarca köylü yetiştirdiği ürünü ya yok pahasına sattı; ya da evine götürüp attı. Yüzlerce dönüm elmalıklar virane oldu, ağaçlar söküldü tarla yapıldı. Kavuncuların hali ortada. Ürettiği kavunu nakliye parasına satmak zorunda kaldı (30 km. uzaktan bir kasa kavun toplayıp toptancı pazarına getiren üretici kasasını 300 tl. ye veriyorsa bu ancak nakliye parası eder) Ürettiği sütü bir yıl boyunca toplayıp, sadece ihtiyacı olduğu yemi bırakıp giden süt üreticisi birikmiş on binlerce lira alacak için muhatap bulamıyorsa suçu sadece üreticide aramak ne kadar doğrudur? Ekilen domatesler fabrikaya ulaşmaz ise bu küçük pazarlarda satılamaz, elde kalır. Siz vatandaştan en zor üretimi isteyin, yapar. Hatta kısa sürede işin uzmanı olur. Hemşerilerim çok iyi bilir. Yaz aylarında köylü pazarında fasulye tepecikleri oluşurdu. Hem de %100 doğal yani organik. Biberler, patlıcanlar, domatesler. Pazar sonu üreten köylü vatandaş dolmuş ya da traktör kirasını çıkaramadan köyüne döner. Bir, üç, beş derken ümitler kesildi. Pazar sonu fiyatlar öyle düşerdi ki inanın Adana denilen hormonlu, ithal tohumlu yüksek verimli olduğu için  ucu ucuna kurtaran fiyatlarının bile çok çok aşağısına. İki günlük amale ( yevmiyeci ) parasını bile çıkartamaz. Elma üreticisi ilk 1990ların sonunda fidanları söktü, bir de bu dönem yapılan elma bahçeleri sökülüyor. İnanın yüzlerce bahçede meyveler ağaçların altında hış oluyor. Baden ağaçlarında bile kuru badem toplanmadan bırakılıyor.  Süt üreticisine bir dokun; bin ah işiteceksin. Şereflikoçhisar gibi potansiyeli olan bir bölgede hiçbir şey istenildiği gibi gitmiyor. Profesyonelleşemedikçe, branşlaşmadıkça ve birlik eli değmedikçe gayretler saman alevi gibi kısa oluyor. Ümitler kırılıyor. Üretici birlikleri, sözleşmeli üretim, depo ve muhafaza imkanları, alım birlikleri olmadan, var olan üretici birlikleri denetlenmeden bu işler yürümez. Bakın on binlerce dönüm kimyon ekiliyor, hasadı elle oluyor. Olsun, eğer satılabiliyor ve para kazanıyorsa yapılır. Bir de depolaması mümkün olduğundan çiftçi gerektiğinde bekletebiliyor. Ancak sebze, meyve, soğan, patates hatta kavun için soğuk hava deposu şart. Üretici birlikleri marifeti ile depolama, pazarlama işlemleri planlanıp takip edilmelidir. Ulusal firmalarla sözleşmeli üretime geçilmeli. Üniversitelerle işbirliğini kurumsallaştırarak sürdürülebilir bir üretim planlamasına gidilmelidir. Yani un var, şeker var, yaş var Helva yapsana.

 

Comments

comments

Etiketler :
SON DAKİKA
İLGİLİ HABERLER